subway

Subway XL11: een sprankje hoop in de gitzwarte duisternis

Nergens is de dubstep-is-helemaal-nooit-dood-geweest-vibe zo hard aanwezig als op Subway XL

Terwijl de hele wereld ten onder gaat aan het broeikaseffect, de bijenpopulatie in een moordend tempo uitsterft, het aantal HIV infecties in rap tempo toeneemt en het nieuws naar buiten kwam dat Patty Brard een kerstnummer gaat opnemen met Roy Donders, was er gelukkig toch nog een sprankje hoop. Een sprankje hoop dat kwam in de vorm van Subway XL 11, wat afgelopen weekend plaatsvond in de Maassilo in Rotterdam.

Voor eenieder die onbekend is met Subway (insert een flauw kutgrapje over de broodjes gezond van een fastfoodketen hier) of nog nooit een voet heeft gezet in de Maassilo, geldt het volgende: je bent af. Niet alleen op feestgebied, maar ook in het leven ben je een gefaald man of vrouw. Pak je koffers en vertrek naar een klooster in Nepal. Start een stichting voor weeskinderen. Begin opnieuw.

Oké vooruit, kleine uitleg: Subway XL is voor de dubstep- en drum ’n bass scene in Nederland wat Mekka is voor moslims en wat zwarte piet is voor leden van de facebookgroep Nederland Mijn Land. Een heiligdom. Een verzameling van gelijkgestemden die allemaal uit zijn op één ding. In dit geval: zo hard mogelijk losgaan op onder andere Rusko, BAR9, Funtcase en The Others. Stuk voor stuk artiesten waar wij van Appic graag wat kilometertjes voor willen reizen en shit, het was het waard.

Nergens is de dubstep-is-helemaal-nooit-dood-geweest-vibe zo hard aanwezig als op Subway XL en nergens is de sfeer in het algemeen zo goed als hier. De Maassilo leent zich uitermate goed voor de rauwe en duistere vibe die de muziek uitdraagt en oude graansilo is al jarenlang één van onze meest geliefde industrial venues van Nederland.

 Subway XL 11

In de kelder van het gebouw staan oude machines waar zowel gehangen als gedanst wordt en de eerste zaal van de silo staat tot zeven uur ’s ochtends ramvol met feestgangers die er, naarmate de nacht vordert, enkel harder losgaan en er enkel meer kans op maken om ooit in een Dumpert compilatie over partydrugs te komen. Al met al draagt dit bij aan de volledig ongedwongen en relaxte sfeer dat een event als Subway uitdraagt en waarnaar het publiek zich gedraagt.
Subway XL 11
Hoogtepunt van onze nacht is de B2B-sessie van Funtcase en Cookie Monsta. De twee veteranen uit de dubstepscene bundelden hun krachten in een set die enkel is te beschrijven in superlatieven en gigantische oerkreten. Het is energiek, ontzettend divers en de (double) drops wisselen elkaar in zo’n snel tempo af dat wij momenten moeten inplannen om op adem te komen. De rest van de nacht vliegt voorbij en voor wij het weten, knalt Nicon zijn laatste track door de speakers. Uitgeput, moe en voldaan stappen wij het Rotterdamse uitgaanswalhalla uit. Terug met beide benen op de grond. De 140bpm nog nadreunend in ons achterhoofd. De drum ’n bass neuriënd onderweg naar huis. Nog even niet denkend aan de aankomende kerstsingle van Patty Brard en Roy Donders en het smelten van de ijskappen. Even helemaal niks. Even helemaal zen.

Fuck. Subway. We houden van je. Tot volgend jaar! <3

Door: Ruben Kwakernaak

Comments are closed.