Tom Trago over de magie van de all-nighter

“Als iedere dj maar anderhalf uur krijgt, wordt de hele tijd de sfeer onderbroken. Moet je opeens na iemand die hele heftige techno draait, of ben je bezig een fijne situatie te creëren voor degene na je,” zegt Tom Trago vanuit Melbourne, ‘s avonds in een hotel. Overdag werkt hij in de studio aan een album. Hij zet voor de grap zijn zonnebril op en zwaait met ‘Fifi’ – een groot beeld van iets dat op een poedel lijkt. “Het kan echt irritant zijn: drie dj’s op een avond met een te groot ego, die hun eigen vibe op je willen projecteren, terwijl dat niet is wat de avond nodig heeft.”

Ooit keek hij op de vingers bij Aardvarck, Awanto3 en Antal, inmiddels is Tom Trago een van de grote smaakmakers van het Amsterdamse nachtleven, een uitmuntend producer (van deze prachtige emotionele housetrack tot platen met Faberyayo) en opperhoofd van Voyage Direct. De muzikale bibliotheek die in zijn hoofd zit gaat van links naar rechts, van stemmige ambient naar Detroit techno naar funk, disco en hiphop, en dan weer terug naar house. Daarom is het een genot om te horen dat hij de komende maand maar liefst vijf all-nighters doet, waar hij ongestoord en in zijn eentje de lijn van de avond kan uitzetten. Ik besloot hem te bellen over de magie van een hele nachtdraaien en meteen te vragen naar een paar platen die hij op schakelpunten zou kunnen draaien.

1. De plaat die Tom in het eerste uur draait: Bogdan Irkuk – Caprice
“Dit is het moment dat je je diamantjes kunt delen die niets met de club te maken hebben. Meestal draai ik dan veel ambient, omdat er toch niemand in de club is en ik er heel erg van hou. Deze plaat gebruik ik om daarna het begin van een dansvloer te creëren.”

THUMP: Hoi Tom! Herinner je je eerste all-nighter nog?
Tom Trago: Het grappige is: ik begon ooit met draaien op de woensdagavond in Dansen bij Jansen. Dat waren eigenlijk gewoon all-nighters. Er was überhaupt geen sprake van een line-up: je draaide gewoon tot sluitingstijd als enige dj op het feestje. Eigenlijk begon dat al met draaien op schoolfeestjes: beginnen met wat platen om te viben met een drankje, tot het einde met de laatste mensen die maar niet weg willen.
Mijn eerste echte all-nighter was in Trouw. Olaf [Boswijk] zei: we nodigen altijd vrienden uit het buitenland uit, en jij kadert hen, maar waarom doe je het niet eens zelf? Ik was megazenuwachtig en had heel veel vrienden uitgenodigd. De eerste paar platen waren ongemakkelijk, maar de klok ging gewoon uit zodra ik langer dan twee of drie uur draaide. Je komt dan in een trance en kunt net zo goed 12 of 24 uur draaien. Je voelt pas dat je moe bent zodra de muziek stopt. Ik weet nog dat Olaf naar me toe kwam: “Volgens mij heb je al zeven uur niet gepist.” Ik was zo gefocust en in het moment, dat ik niet eens naar de wc ging!

2. De plaat waarmee hij opschakelt: DJ Bone – The Vibe
“Ik hoorde Cinnaman deze een keertje draaien, hij is voor mij altijd een inspirator in gekke nummers vinden. Hij draaide hem heel langzaam. Het kan ook in een andere situatie als snelle bootyplaat. Sommige mensen staat het tempo van de plaat wat tegen, maar ik heb de dansvloer van ‘vol en lachend’ naar ‘helemaal bananas’ gekregen met deze plaat.”

Is het zwaar, zo lang draaien?
Nou, lichamelijk misschien wel, maar omdat het geestelijk zo verlichtend is valt het mee en wordt het lichamelijke ondergeschikt. Je hebt alle vrijheid en kunt je gewoon laten leiden, je voelt de energie van de mensen. De ene plaat brengt me naar de andere. Dan is er weer een hersenspinsel van de Italodingen die zo vet zijn, dan brengt de grabbelton je naar oude techno. Je tast alle genres een beetje af, en daar kun je in verdwijnen. Dan verdwijnen moeheid, dorst of honger als sneeuw voor de zon.

3. De plaat waarmee hij piekt: Efde – My Bleep
“Dit is een plaat die binnenkort op Voyage Direct verschijnt, ik test hem al een half jaar op de mensen wereldwijd. Clubwise brengt hij gewoon mayhem. Hij is fucked up!”

Dus het is fysiek goed vol te houden?
Tien jaar geleden at ik nog vlees, dan kreeg ik na het eten altijd een dip. Tegenwoordig eet ik alleen maar groente voor zo’n gig, en doordeweeks doe ik veel yoga. Dat houdt mijn hoofd leeg. Wat ook belangrijk voor me is: een of twee of twintig of honderd vrienden meenemen, die bepalen ook hoe je je voelt. Al voel je je lichamelijk slecht, vrienden kunnen je erdoorheen helpen. Ik kan me niet voorstellen dat ik in mijn eentje thuis ben voor een all-nighter, en ook weer alleen thuiskom. Ik zorg dat ik vooraf een sfeer creëer met vrienden, en achteraf weer naar iemand toe kan om stoom af te blazen.

4. De plaat waarmee hij gas terugneemt: Amir Alexander – Don’t Go
“Dit is het moment dat je alles onder controle hebt en het pieken langzaam wil terugbrengen. Don’t Go brengt een wat diepere vibe met zich mee en is ook niet echt four to the floor. Naarmate hij vordert komen er steeds meer strings bij en wordt hij wat vager, zelfs een beetje chaotisch.”

Bereid je je nog voor op zulke all-nighters, eigenlijk?
Zeker, er gaat ook nog een nacht thuis aan vooraf. Nóg een all-nighter, zeg maar. Soms ziet dat eruit als de hele dag groene thee en broccoli stomen met mijn vriendin, maar soms is het echt een feestje in eigen huis. Dan ben ik alleen met mijn platenkast en laptop, of met Cinnaman. Met z’n tweeën gaan we dan op een muziektrip: “Oh ken je deze?” “En ken jij deze?” Zo kom je op een strategie of stel ideetjes, op die oude Detroit-dingen of Nederlandse house uit ’92 die ik sick vind en nooit meer draai. Ik vorm wat hoofdstukjes in mijn hoofd, die ik tijdens een all-nighter zou kunnen inpassen. Maar goed: uiteindelijk kiezen die hoofdstukjes mij uit, soms gebeurt het pas nachten later dat ik ze kan gebruiken. Het publiek en de sfeer bepalen zo veel van wat ik draai, ik ben eigenlijk slechts de tussenpersoon tussen het publiek en de muziek die ik ken.

5. De plaat die hij draait zodra blijkt dat alles kan: DJ Deeon – Shake What Your Momma Gave Ya
“Dit is er eentje die ik respecteer omdat hij dom en fun is, maar tegelijkertijd een banger van een plaat. Ik wil niet alleen maar serieus en intellectueel techno-gedoe. Fuck dat!”

Hoe ver denk je vooruit?
Wat mij betreft levert vooruitdenken in het leven sowieso veel problemen op, je moet kunnen genieten van het nu. Soms zijn er wel momenten dat ik mensen wil scheiden: dan ga ik even iets geks, far outs of weirds draaien, als je dat aankunt kunnen we weer verder. Het zijn momenten om even te kijken of de mensen wel het hele ding willen ervaren, of alleen de piekmomenten. Ik vind het zo zinloos, mensen die alleen willen pieken. Want dat is het probleem: als je een halfuur hard draait, voelt het daarna niet meer hard. Dan kun je nog harder gaan, maar ook dat voelt na een half uur niet meer hard. Het wordt gedefinieerd door contrast, Antal en Hunee zijn daar heel goed in: ze mixen gerust een Fela Kuti-plaat in een acid-plaat. Ik kan ook heel erg losgaan op een lief, mooi R&B-liedje, weet je wel? Je kunt ook jezelf verliezen in hele langzame soulmuziek.

6. De plaat die in het laatste halfuur voorbij komt: Agua Re – Holy Dance
“Deze heb ik via Young Marco leren kennen. Deze plaat brengt zo’n euforisch gevoel met zich mee.”

Je zei al: uiteindelijk bepaalt het publiek waar de avond heengaat. Hoe lees je het publiek?
Nou, niet met mijn ogen, in elk geval. De School heeft dat ook weer eens bewezen: ik kan daar het publiek niet eens zien. Het gaat om een gevoel. Als ik een kamer in kom – al is het op een familiefeestje – dan voel ik een soort sfeer, en mijn zintuigen voelen wat daar muzikaal bij past. Daarom ben ik altijd zo’n lul op afterparty’s: als iemand een keiharde techno-mix aanzet, moet ik hem gewoon afzetten, of word ik eruit geflikkerd omdat ik een irritante eikel ben. Dat is waar ik het meeste mee bezig ben: wat heeft een ruimte eigenlijk nodig?

7. De laatste plaat: ????
“Dat weet ik echt niet, hoor. Het gebeurt me altijd weer dat iemand tijdens het draaien naar me toe komt en zegt: ‘Nu moet je echt stoppen.’ Ik ben nooit met de laatste plaat bezig geweest, en heb nooit meegemaakt dat ik heb besloten ‘een laatste plaat’ te draaien. Uiteindelijk bepalen de mensen het: als het zo’n intense nacht is dat je een ultieme ramplaat moet draaien, prima. Of juist een hele relaxte plaat? Ook prima.”

De komende maand doet Tom Trago vijf all-nighters.
25 november: BASIS, Utrecht
26 november: BAR, Rotterdam
10 december: Oost, Groningen
18 december: Thuishaven Wintercircus, Amsterdam
26 december: Pip, Den Haag

En verder is hij te zien op:
26 november: Herfstdrift in Nijmegen
3 december: Blijdorp Winter Festival
31 december: Loveland Amsterdam
31 december: Claydrum Maastricht

Bron: Vice, Credits naar  

Comments are closed.